Wolter

Wolter był krytykiem. Odrzucił wszelkie autorytety, skupiając się na racjonalizmie. Był bowiem zwolennikiem tolerancji różnorodnych dogmatów i postaw religijnych, w przeciwieństwie do Kościoła. Stało się to przyczyną odejścia od instytucji kościelnej myśliciela. Wolter odrzucił także koncepcję dotyczącą ingerencji Boga w sprawy ziemskie. Przez całe niemal życie szukał pytanie na odpowiedź dotyczącą absurdu na świecie, a mianowicie tego, że jeśli Bóg jest dobry, dlaczego pozwala, aby na świecie istniało zło. Niemniej jednak wierzył w Boga i gardził ateizmem. Twierdził on, że Bóg jest początkiem wszechrzeczy, praprzyczyną.